Χρειαστήκαμε πολύ χρόνο για να επιλέξουμε το ξενοδοχείο. Αυτό πήρε μερικές ημέρες, και έτσι, όταν ξανανοίξαμε τον ιστότοπο συγκέντρωσης ξενοδοχείων, πέσαμε πάνω σε αυτό το ξενοδοχείο σε πολύ ελκυστική τιμή. Κλείσαμε αμέσως ένα δωμάτιο με πρωινό. Από τα σχόλια, το ξενοδοχείο προσέφερε καλούς πρωινούς και καλά δωμάτια. Επιπλέον, είχε πέντε αστέρια καθώς και πληρωμένο πάρκινγκ. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο γύρω στις 5 το απόγευμα, δεν μπορέσαμε να μπούμε στο γκαράζ, και αυτό ήταν η πρώτη περιπέτεια που μας περίμενε. Όταν φτάσαμε στη ρεσεψιόν και κάναμε check-in, μας είπαν ότι δεν υπήρχαν θέσεις στο γκαράζ και μας πρότειναν να παρκάρουμε εκεί όπου μπορούσαμε να βρούμε χώρο στον δρόμο. Αρχίσαμε να ψάχνουμε για χώρο, αλλά ακόμη και στον δρόμο όλα ήταν γεμάτα. Τα αυτοκίνητα ήταν παντού: στα πεζοδρόμια, στις άκρες των δρόμων, στα διόδια, στις γωνίες, κάτω από τη γέφυρα στη είσοδο - κυριολεκτικά παντού. Στο τέλος βρήκαμε μια θέση κοντά στην είσοδο του ξενοδοχείου, στη στροφή κάτω από τη γέφυρα. Υπήρχε ένας μικρός κενός χώρος εκεί, και κάπως κατάφεραμε να μπούμε εκεί. Για να είμαι ειλικρινής, το πρωί από πίσω μας ήταν ήδη πολλά αυτοκίνητα. Αυτή η σειρά από αυτοκίνητα απλωνόταν έξω από την περιοχή του ξενοδοχείου. Εν ολίγοις, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με το πάρκινγκ εδώ: αν έχετε καλή τύχη, θα μπορέσετε να παρκάρετε, αν δεν έχετε, θα ψάχνετε για αρκετό καιρό. Κατά την εγγραφή μας, μας πρόσφεραν ένα μπουκάλι κρασί. Δε πίνουμε κρασί, αλλά πήραμε το δώρο ούτως ή άλλως. Μπαίνοντας στο δωμάτιο, είδαμε μια πολύ παλιά διακόσμηση. Η ντους φαινόταν ωραία, αλλά είχε φοβερή φθορά. Κάπου είχε βαφτεί, κάπου είχε βάλθει στόκος, κάπου είχε κολληθεί. Το ντους δεν κρατιόταν. Όταν το ανοίγαν, το νερό έσκαγε παντού, κι αν προσπαθούσαμε να κρεμάσουμε το ακροφύσιο στη βάση, συνέχεια έπεφτε. Η μπανιέρα ήταν καλή, μακριά, μπορούσες να ξαπλώσεις άνετα μέσα. Αλλά και εδώ η επιφάνεια φαινόταν παλιά. Τώρα για το δωμάτιο. Το χαλί ήταν πολύ φθαρμένο στη μέση - εκεί που περπατούν οι άνθρωποι. Σχεδόν δεν είχε ύφασμα, τα πάντα είχαν καταπατηθεί. Ο κλιματισμός λειτουργούσε, αλλά ήταν πολύ θορυβώδης και φαινόταν πολύ παλιός. Τα παράθυρα δεν άνοιξαν, πιθανώς για λόγους ασφαλείας. Η θέα από το παράθυρο ήταν καλή, αλλά τα ίδια τα παράθυρα ήταν πολύ βρώμικα. Δίπλα από το κρεβάτι υπήρχαν φωτιστικά, στα οποία υπήρχαν ενσωματωμένες πρίζες. Αλλά υπήρχε μία σουρεαλιστική ιδιότητα: αν ήθελες να φορτίσεις το τηλέφωνό σου, έπρεπε να ανάψεις την λάμπα. Δηλαδή, είτε είχατε φως και φορτίζατε το τηλέφωνο, είτε δεν υπήρχε φως και δεν φορτιζόταν το τηλέφωνο. Αυτή ήταν μια πολύ περίεργη λύση, δεν καταλαβαίνω γιατί το έκαναν έτσι. Συνολικά, αυτό το ξενοδοχείο δεν αξίζει πέντε αστέρια. Θα του έδινα τρία, το πολύ τέσσερα αστέρια. Κάποτε σίγουρα ήταν πολύ καλό, αλλά με το πέρασμα των χρόνων έχει φθαρεί πολύ και τώρα χρειάζεται σοβαρές επισκευές. Το πρωινό ήταν φυσιολογικό. Δεν ήταν υπέροχο, αλλά ήταν αποδεκτό. Υπήρχαν τυριά, λουκάνικα, φρούτα, λαχανικά, μανιτάρια - συνοψίζοντας, ένα βασικό σύνολο. Θα σταματήσω εδώ την επόμενη φορά; Δεν ξέρω. Δυσκολεύομαι. Εάν δεν υπάρχει πουθενά άλλου να βρω κάποιο μέρος να μείνω, ίσως να το επιλέξω και πάλι. Αλλά, γνωρίζοντας αυτό το ξενοδοχείο, πιθανότατα θα έψαχνα για κάτι άλλο.